Jest kilka najbardziej istotnych elementów, które mogę przesądzić o powodzeniu wniosku o upadłość konsumencką bądź jego nieuwzględnieniu przez Sąd upadłościowy, a zaliczyć do nich możemy:

Po pierwsze – warunki formalne. Trzeba pamiętać o wszystkich warunkach formalnych wniosku a do nich zaliczyć trzeba: złożenie wniosku na urzędowym formularzu, opłacenie wniosku, przedłożenie do wniosku jego odpisu dla syndyka, skrupulatne i poprawne wypełnienie wszystkich rubryk formularza, podpisane wniosku. 

Po drugie – uzasadnienie wniosku. Każdy wniosek sądowy, w tym także o upadłość konsumencką, powinien zawierać odpowiednie uzasadnienie przemawiające za jego zasadnością. Im precyzyjniej opisane są przyczyny powstania zadłużenia tym większe szanse na jego powodzenie. 

Po trzecie – udokumentowanie faktów powołanych w uzasadnieniu wniosku. Aby móc udowodnić naszą historię na podstawie której Sąd będzie decydował o ogłoszeniu upadłości a w przyszłości o ewentualnym planie spłaty bądź umorzeniu zobowiązań bez planu spłaty trzeba poza opisem wniosku dokumentami wykazać przesłanki uzasadniające ogłoszenie upadłości i brak zawinienia dłużnika w jego powstaniu. 

Dobrze przygotowany wniosek o upadłość konsumencką to nawet więcej niż połowa sukcesu albowiem od tego pisma zależy dalszy los całego postępowania upadłościowego, dlatego warto bardzo starannie go przygotować, a co także ważne, w taki sposób aby odpowiadał aktualnym przepisom prawa upadłościowego. 

Więcej informacji o tym jak napisać wniosek o upadłość konsumencką możesz znaleźć w moim artykule na ten temat tutaj. 

Nie podlegają umorzeniu zobowiązania o charakterze alimentacyjnym a także zobowiązania wynikające z rent z tytułu odszkodowania za wywołanie choroby, niezdolności do pracy, kalectwa lub śmierci.

Ponadto umorzeniu nie podlegają zobowiązania do zapłaty orzeczonych przez sąd kar grzywny, a także do wykonania obowiązku naprawienia szkody oraz zadośćuczynienia za doznaną krzywdę, zobowiązania do zapłaty nawiązki lub świadczenia pieniężnego orzeczonych przez sąd jako środek karny lub środek związany z poddaniem sprawcy próbie, jak również zobowiązania do naprawienia szkody wynikającej z przestępstwa lub wykroczenia stwierdzonego prawomocnym orzeczeniem oraz zobowiązania, których upadły umyślnie nie ujawnił, jeżeli wierzyciel nie brał udziału w postępowaniu.